Ze knijpt in mijn vinger

Ze tuit haar lippen en knijpt met haar handje in mijn vinger. Ze kijkt mij eeuwig lang aan, niet vragend of onderzoekend, alleen maar kijkend. Dan gaat ze nadrukkelijk op zoek naar de herkomst van stemmen die ze achter zich hoort en die haar vertrouwd zijn. Ik draai haar een halve slag, zodat zij haar ouders en haar broer kan zien.
Die broer is in de weer met het verorberen van een kleingesneden kaneelbroodje dat voor hem ligt, maar weet blijkbaar tegelijkertijd ook ons te observeren. Zijn zusje op mijn schoot trekt een malle, ernstige blik. We moeten erom lachen, en nog meer omdat haar broer dat pruilmondje precies weet na te doen.

Oete, oete, oet
Er gaat door me heen dat ik zoveel jaren geleden haar moeder, die tegenover mij zit, op precies dezelfde manier in de armen had. De draaghouding en de draaibewegingen zijn tijdens die jonge-ouder-jaren zo in het lichaam geïmpregneerd dat ze voor immer voorhanden zijn, net als de babytaal ‘oete oete oet’, de liedjes en de geluidjes die we uitwisselen met elkaar.
Mijn dochter neemt haar over en staand wiegt zij het babymeisje heen en weer, dat zich zo innig in de armen vleit dat beiden samensmelten.

Liefde kan helen wat is gebroken
Warmte en liefde zijn de basis van ons menszijn, zoals de nieuwe democratische senator van Texas, James Talarico, maar bleef herhalen in zijn indrukwekkende speech:

Mijn geloof leert me dat liefde de sterkste kracht in het universum is. Liefde is niet passief. Liefde is niet neutraal. Liefde is niet zwak. Liefde vereist dat we tussen de pestkoppen en de gepeste mensen in gaan staan. Liefde vereist dat we het kwaad in de ogen kijken zonder met onze ogen te knipperen. Dat soort liefde is altijd een bedreiging geweest voor de machthebbers. Dat soort liefde is revolutionair. Dat soort liefde is creatief.

Haat is voorspelbaar. Haat is saai. Haat kan onze energierekening niet verlagen. Haat kan een kind niet leren lezen. Haat kan geen toekomst bouwen. Maar wat haat niet kan, kan liefde wel.

Liefde kan helen wat er in Amerika is gebroken. We kunnen de politiek van verdeeldheid niet verslaan met nog meer verdeeldheid. Dat spel kunnen we niet winnen. We moeten het spel veranderen.

Rust en vertrouwen als fundament van het leven
‘Emoties in balans’ en ‘leven vanuit vertrouwen’ zijn de thema’s van de driedaagse workshop ‘De Innerlijke Metamorfose’ die vanaf vrijdag plaatsvindt in klooster Samaya.
Door deze workshop zul je liefde, blijdschap en vreugde dieper gaan ervaren en leer je hoe angsten, geestelijke pijn en verdriet tot rust kunnen komen.
Je krijgt daarnaast concrete handvatten om de zee van rust en vertrouwen te ontdekken en te ervaren als fundament van het leven.

De Innerlijke Metamorfose in zelfbeeld en emoties 6 x 2 uur online, 
Op de volgende dagen: donderdag 14, 21 en 28 januari, 4 en 11 februari en 18 maart 2027 van 19 – 21 uur

Meedoen

Reactie van een deelnemer
De workshop was een intensieve en heilzame ervaring. Ik werd langzamerhand teruggevoerd naar mijn primaire emoties en bewust gemaakt van de saboteurs in mijn gedrag. Ik ervaar dat als een kostbaar inzicht en het voelt als een bevrijding.
Christine Mulder, Geestelijk begeleider