Vader en zoon

Vader en zoon

‘Wraff, wraff’ hoor ik en hoewel ik hem nog niet kan zien, vermoed ik te weten wie het is. Ik klauter verder het steile pad omhoog, over rotsen en steenpaadjes. Als ik mij omdraai heb ik uitzicht over de brede vallei, tot aan de toppen van de Pyreneeën en de Middellandse Zee. Onder mij wringt een rivier zich tussen de rotspartijen door.

Patou
Ik klim verder en nu zie ik hem staan. Op de rand van de rots, daar waar een hoogvlakte begint, staat een witte Patou, de schapenhond die zo groot is als een kalf. In deze regio wordt hij veelvuldig gebruikt om de schapenkudde te beschermen tegen de wolf.
De Patou ziet eruit als een vriendelijke witte loebas, maar je kunt hem beter uit de weg gaan.

‘Wroef’ hoor ik weer met zijn diepe stemgeluid. Ik klim verder en zorg dat ik op een flinke afstand van hem uitkom. Nu zie ik wat er aan de hand is: de Patou verdrijft een vader en zoon van de kudde. De Patou heeft inmiddels ook mij in de gaten. Ik kijk hem niet aan en maak eerbiedig een wijde boog dwars door de heidestruiken heen.

Autonoom
Wat later kom ik de beide randonneurs tegen. De vader heeft een grote rugzak om met daarin alles wat zij samen nodig hebben om vier dagen autonoom te zijn. De zoon van zo’n 7 jaar oud bestudeert mij goed voordat hij voorzichtig antwoord geeft op mijn vragen.
We raken aan de praat. ‘Vannacht hebben we op het plateau geslapen. Op die hoogte daalt de temperatuur ’s nachts behoorlijk’ vertelt Jeremy wiens naam ik inmiddels ken. ‘Bij het inpakken heb ik op mijn eigen slaapzak bespaard,’ zegt hij met een glimlach ‘anders werd de rugzak te zwaar, maar vannacht heb ik het koud gehad’.

Jeremy vertelt dat ze die dag 800 hoogtemeters gemaakt hebben. Zijn zoon doet het allemaal mee alsof het de gewoonste zaak is. ‘Op deze leeftijd willen ze dat nog,’ zegt Jeremy ‘zo heeft hij het jong geleerd en neemt het zijn hele leven mee’.
Hij vraagt mij uitvoerig uit over wat ik hier doe in de Caroux en ik vertel hem over de zentempel en onze beoefening. Hij luistert geboeid en vertelt over een retraite met vastenkuur in de Ardennen waaraan hij gaat deelnemen.

Dan scheiden zich de wegen.

Kampement
’s Avonds in de tempel hoor ik praten over nieuwe mensen die wat verder op het terrein hun kampement mochten opmaken, een vader en een zoon. De papa zou morgen willen deelnemen aan de meditatie. Ik haal een deken uit de opslagruimte en ga op zoek. Als ik het beekje oversteek, zie ik ze. De tent staat al. Ze hebben net de avondmaaltijd gebruikt. We moeten allebei lachen dat zij na onze ontmoeting hier zijn beland. ‘Ja,’ zegt Jeremy ‘mijn zoon had er genoeg van voor vandaag.’ Blij accepteert hij de extra deken. Nu komt de zoon los en demonstreert mij de waterfilter.
De volgende dag doet Jeremy de helft van de meditatie mee. ‘Er is regen op komst,’ vertelt hij me ‘zo zijn we zeker dat we voor de bui beneden zijn.’

Als vader en zoon al lang weer op pad zijn, krijg ik een briefje overhandigd van een medebeoefenaar. Er staat ‘Merci, ook voor de deken’ op, plus een telefoonnummer. Via de app wisselen we nog foto’s uit.

Ik vind het fijn om op een dergelijke manier nieuwe mensen te leren kennen. Er hoeft geen diepe vriendschap uit te ontstaan, de kennismaking op zich is al leuk genoeg.

Verbinding is de derde pijler
Kasley Killam geeft in haar boek ‘The Art and Science of Connection’ (2025) de wetenschappelijke onderbouwing van het belang van interactie en verbinding. Het is de derde pijler van gezondheid, stelt zij. Naast fysieke en mentale gezondheid waar veel aandacht voor is, dienen we op gelijke hoogte ook sociale gezondheid te plaatsen. Onderzoek wijst uit dat het onderhouden van contacten en vriendschappen en het deel uit maken van groepen en verenigingen een belangrijke positieve invloed heeft op zowel de gezondheid als het welbevinden.

De training ‘Assertiviteit en Heldere communicatie’
‘Verbindend communiceren’ oefen je in de training ‘Assertiviteit en Heldere communicatie’. In 5 online sessies (net zo effectief als fysieke bijeenkomsten volgens de deelnemers) leer je jezelf en anderen meer zichtbaarheid te geven. Er ontstaat meer begrip en dat voorkomt tegelijk het ontstaan van misverstanden.

Daarnaast oefen je in de training hoe om te gaan met conflicten. Praktische situaties, voor een deel ingebracht door de deelnemers zelf, train je via rollenspel. Als je met dit soort situaties op de juiste manier omgaat, kom je dichter bij elkaar en presenteren oplossingen zich vanzelf.
In het totaal ben je twee maanden met begeleiding aan het oefenen en dat geeft blijvende resultaten.

Aanvang donderdag 18 september 2025
D
ata: donderdag 18 en 25 september, 2 en 9 oktober en 13 november 2025
Tijd: 17.00 – 19.00 uur (nog 1 plaats vrij) of 19.30 – 21.30 uur (nog 3 plaatsen vrij)

1Reactie
  • Marja Kester
    Geplaatst op 13:03h, 29 juli Beantwoorden

    Mooi verhaal over ontmoeting en verbinding!

Geef een reactie
Jouw e-mailadres is niet zichtbaar voor bezoekers en is volledig vertrouwelijk.