Binnendringen in de leegte

Binnendringen in de leegte

Meditatie
Het is niet zo eenvoudig te beschrijven wat er gebeurt als je mediteert. Voor het blad Spiegelbeeld heb ik een poging gewaagd. Een deel van dit artikel geef ik hier weer. Het is een iets langere Inspiratie dan gebruikelijk.

De leegte binnendringen 
De leegte binnendringen is als door een bos lopen en overvallen worden door de mist. Je zou er het liefste zo snel mogelijk uit vertrekken, maar dat is niet mogelijk, je zou slechts verdwalen en je dieper in de nesten werken. 
Als je echter ontspant, krijgt de mist iets vertrouwds, iets moois zelfs. De mist betovert de contouren van de bomen en alles wat je kunt zien. Om te kunnen ontspannen, moet je wel vertrouwen hebben, vertrouwen dat je de uitweg wel zult vinden.
 
Ook de leegte voelt onwennig en vijandig aan. Waarom zit ik hier, denk je misschien bij jezelf. Het ruikt er naar vergankelijkheid en je durft het nauwelijks toe te geven, maar zelfs wat naar de dood. Er is niets wat je zou kunnen pakken om je aan vast te houden. Je zou kunnen nadenken over de leegte of over het leven, maar dat zijn slechts gedachtes en niet de leegte zelf. Ze trekken je weg van het mysterie. 

Ontspannen aandachtig
O ja, er is toch iets wat gebeurt in de stilte. Je merkt dat je ademt. Je ademt in, je borst zwelt op en longen vullen zich, dan adem je uit, je longen lopen leeg, en aan het einde beweegt je buik zelfs mee om de lucht naar buiten te doen stromen. Hoe langer je zit, hoe harmonischer het ritme van de ademhaling wordt. Het voelt zelfs prettig aan. 
Er is nog iets: voor het lichaam is stil zitten het prettigst als het in balans is. Zittend op een kussen of bankje, met samengevouwen benen, steun je op je knieën en je zitbeentjes. Nu kan de wervelkolom zich strekken. Het is fijn als je de kin wat intrekt, alsof je op een smalle richel staat en je hoofd naar achteren duwt om niet te vallen.
Om in de leegte te verblijven is het behulpzaam als het lichaam niet slap of gespannen is maar ‘ontspannen aandachtig’. Het is dezelfde soort aandacht waarmee je jezelf heel stil zou houden om een hert dat je in een bos ontmoet niet te verjagen, alleen is er in dit geval geen hert en ook niet iets anders onverwachts. 

Leegte vol van puurheid
Met een lichaam in balans kun je lang onbeweeglijk blijven. Als je dat doet, dan gaat na verloop van tijd het lichaam en de geest wennen aan het niets. Het voelt er zo gewoon en vertrouwd aan, zo ontdaan van alle ruis. Het is alsof er niets is dat zich kan hechten aan het niets. Het is alsof de leegte vol van puurheid is. De schat die zich ontvouwt, was altijd al aanwezig. Ze ligt daar zomaar voor het oprapen en is voor iedereen toegankelijk.
Maar zodra je ook maar iets van deze puurheid zou willen meenemen, sluit de lege ruimte zich onmiddellijk en bevindt je bewustzijn zich in de grijze en saaie voorruimte waar het stilzitten als zinloos overkomt en de stilte langdradig is.

Als je de pure leegte weer verlaat en terugkeert naar de drukte en het lawaai, blijkt er toch iets van die schat te zijn meegekomen. Of nee, je moet het anders zeggen: het blijkt dat je toch iets hebt laten liggen tijdens de tocht naar binnen. Je hebt iets van gewicht achtergelaten en dat voelt aangenaam opgelucht.

8 Reactie's
  • Lies Hilboesen
    Geplaatst op 11:39h, 10 juli Beantwoorden

    Een mooie inspiratie. Voor mij is meditatie ook: “Op bezoek gaan bij je zuiverste Zelf”.
    Een mooie dag nog!

    • Paul Loomans
      Geplaatst op 14:18h, 10 juli Beantwoorden

      Mooi!

  • Anneke Scholte
    Geplaatst op 11:51h, 10 juli Beantwoorden

    Wat heel mooi omschreven, Paul. Echt heerlijk om in die ontspannen aandacht te kunnen zijn. Zover ben ik nog niet maar sinds het workshopweekend mediteer ik wel elke dag 10 min als onderdeel van het ochtendritueel. Ik vind het een fijn begin.
    Nog eens bedankt voor alle wekelijkse meditaties, erg prettig en waardevol. Ook de dinsdag is goed gekozen als ontvangstdag.
    Bij de berichten over de thaise jongens werd het belang van meditatie heel duidelijk benoemd, een laagdrempelig voorbeeld voor mensen die er nog niet bekend mee zijn.
    Wat betreft overgave ben ik er deze weken erg mee bezig in de tuin. De wekenlange hitte en droogte is een beproeving voor de planten en de tuinvrouw. Toch merkte ik aan mezelf en ook aan planten na een aantal weken een berusting. En een manier om het vol te houden en er gewoon mee te zijn tot het weer koeler en vochtiger wordt.
    Ik wens je een mooie zomerse tijd, hartelijke groet

    • Paul Loomans
      Geplaatst op 14:22h, 10 juli Beantwoorden

      Goed dat je doorgegaan bent met regelmatig een moment voor mediatie, Anneke.
      Wat bijzonder dat je merkt dat de natuur zich instelt op ‘langer volhouden’!

  • Anoniem
    Geplaatst op 14:34h, 10 juli Beantwoorden

    Hoi Paul,
    wat een prachtige, gevoelige beschrijving. Je weet de woorden te vinden, het voelt als een gedicht; Het raakt me, ik herken. . Dankjewel! Lieve groet, namasté, Rolien.

  • Anoniem
    Geplaatst op 14:56h, 10 juli Beantwoorden

    Hoi Rolien, goed om te horen! 🙏

  • Eugenie van Noord - KOOTSJ Psychologiepraktijk Meppel
    Geplaatst op 13:14h, 13 juli Beantwoorden

    Dag Paul, dank voor de prachtige omschrijving. Vooral de laatste alinea raakte me: troostrijk én inspirerend.
    Dank ook voor de heerlijke inspiraties elke week. Fijn de eenvoud en de mooie en leuke ‘alledaagse’ voorbeelden.
    Geeft een fijn gevoel van verbondenheid.
    Hartelijke groet,
    Eugenie van Noord

    • Paul Loomans
      Geplaatst op 15:37h, 13 juli Beantwoorden

      Dankjewel Eugenie!

Geef een reactie