Een dag in de Zentempel

Tempel

Een dag in de Zentempel

Als ik mijn tent opendoe, kijk ik uit op een beekje dat geflankeerd wordt door oude beukebomen. Beukenbomen hebben iets voornaams en zijn tegelijk grillig. Ze lijken zo uit een sprookjeswereld te komen. De boom het dichtste bij mij heeft een dikke afgebroken tak, of is het een extra stam die zich verenigd had met de dikke stam? De tak ligt half vergaan op de grond. Het groene bladerdek van de boom vormt een breed schaduwrijk scherm.
Het beekje is fris om niet te zeggen koud en in plaats van een douche, dompel ik mij ’s ochtends onder in het riviertje en blijf dan liggen zo lang als ik het kan volhouden.
Het is een kleine wandeling om vanuit de gebouwtjes van de tempel hier te komen. ’s Nachts loop ik in m’n eentje onder de sterrenhemel, nergens is een streep kunstlicht te zien dat het beeld zou verstoren. Telkens weer stop ik even om omhoog te kijken. Wat een geschenk om op deze plaats te zijn!

Het ritme van de zentempel

In de tempel wordt het ritme van de dag aangegeven met geluiden. Het hout roept je naar de meditatie, het metaal naar de maaltijd en twee blokken hout die rustig tegen elkaar aan geslagen worden geven het begin van de nacht aan.

Alle taken die nodig zijn om de tempel te doen functioneren, worden door de deelnemers zelf uitgevoerd. Zo vormt de tempel met haar bewoners een organisch geheel, waar elke deelnemer een wezenlijk onderdeel van is. Afgelopen dagen hebben we met Olivier, Angie, Cecile en Gabriel in de ochtend de nieuwe bosaanplant onderhouden. Het is zwaar werk om met grote scharen de heidebrem weg te knippen die de jonge aanplant wil overwoekeren. ’s Middags of ’s avonds steek ik mijn hand op voor de afwas of om groenten te helpen snijden. Tijdens de meditatie valt de hele tempel stil. Om de paar minuten klinkt het diepe geluid van de grote bel, waar een monnik met een zwaai een grote ronde balk tegenaan laat vallen.

De wortels van het Tijdsurfen

Hoe langer ik hier ben, hoe meer ik opmerk dat het Tijdsurfen zijn wortels heeft in het tempelleven.
Een van de karakteristieke punten van Tijdsurfen is om een dag niet zozeer te zien als een hoeveelheid uren, waarin je dit en dat voor elkaar kunt krijgen, maar als een ketting waar je telkens weer een nieuwe kraal aan rijgt. Elke kraal, wat voor actie het ook mag zijn, is van even groot belang. Het maakt niet uit of je in de keuken helpt, het bos onderhoudt of het toilet schoonmaakt. Het zijn allemaal onderdelen van het totaal, elke taak heeft zijn nut en gezamenlijk vormen ze het tempelleven.

En telkens weer is er een moment van oningevulde tijd. Ook dat maakt deel uit van het ritme van de tempel.
Het is verwant met het witje bij het Tijdsurfen. De kralen worden niet vast tegen elkaar maar losjes aan de ketting geregen. Tijdens zo’n witje kom je tot rust, het stelt je in staat afstand te nemen en het grote geheel te overzien!

6 Reactie's
  • Marita Proper-Ham
    Geplaatst op 21:14h, 12 augustus Beantwoorden

    Mooi Paul deze inspiratie. Ik probeer nu ook zo te leven , deze dagen met die extreme warmte, waardoor ik mijn huis niet koel kan krijgen. Rustig aan steeds een klein stapje en dan weer even rust.

  • Leo de Vries
    Geplaatst op 21:17h, 12 augustus Beantwoorden

    He Paul, in ‘Tales of the South Pacific’ (James Michener) lees ik deze vakantie over een Amerikaanse soldaat die zich in WOll hopeloos nutteloos voelt omdat hij op een piepklein atoleiland twee keer per week een gevechtsvliegtuig moet bijtanken. Hij vraagt meermaals vergeefs overplaatsing aan omdat hij naar het front wil, deel wil uitmaken voor het gevecht voor zijn land en Europa. Pas na anderhalf jaar komt hij door een toevallige ontmoeting met een marinier tot het besef dat hij een onmisbaar radertje is in het grote werk dat hetzelde doel heeft dat hij zo gretig nastreeft: de bevrijding van Europa en het verslaan van de Japanse agressor.
    Zelf ben ik dl twee jaar uitgeschakeld van mijn werk als journalist en ga ik bij wijze van werkhervatting en sociale activering binnenkort enkele weken in een buitenlands hotel werken. ,,Bedden opmaken en afwassen?’ vraagt mijn dochter schamper, daarbij eerlijk de gevoelens vertolkend van de rest van mijn familie.
    En dan kom jij met de constatering dat elke kraal die geregen wordt aan de ketting van de dag van evengroot belang is, of het nu gaat om helpen in de keuken, bosonderhoud of toilet schoonmaken.
    Hiermee valt alles voor mij even op zijn plek.. Dank voor deze mooie wijsheid. Precies wat ik nodig had. Daar kan ik weer verder mee. En dat heb ik vaker met die wekelijkse bespiegelingen van jou. Dank daarvoor.
    Groet, Leo

    • Paul Loomans
      Geplaatst op 20:04h, 13 augustus Beantwoorden

      Mooi Leo, succes met je herstel

  • Marina Fijnenberg
    Geplaatst op 23:57h, 14 augustus Beantwoorden

    Heerlijke rust, fijne tijd, gr..,🌿,

  • Sanne
    Geplaatst op 11:42h, 16 augustus Beantwoorden

    Dank voor deze mooie inspiratie! Ik werd laatst gevraagd om een vriendenboekje in te vullen van een collega die 60 werd. Er werd me gevraagd wat mijn belangrijkste inzicht van de afgelopen tijd was. Ik noemde het voorbeeld van de kralenketting. Sinds de cursus tijdsurfen probeer ik zo te leven. Dat lukt niet altijd met een jong gezin en werk maar door er bewust van te zijn en het zoveel mogelijk te doen geeft mij dit veel rust. Bedankt Paul voor de fijne cursus (paar jaar geleden gedaan) en de mooie inzichten!

    Ik wens je een fijne en inspirerende tijd in de tempel toe.
    Groetjes Sanne

    • Paul Loomans
      Geplaatst op 15:53h, 17 augustus Beantwoorden

      Hi Sanne, wat leuk om te horen!

Geef een reactie

Gratis videoles ‘Stressvrij werken met Tijdsurfen’

Ben jij vaak druk en loop je achter de dingen aan?
Ontvang dan deze gratis videoles plus een aantal basisaanwijzingen om op een soepele manier je tijd en taken te beheren. Ook krijg je elke dinsdag de Wekelijkse Inspiratie met een tip hoe je stress kunt verminderden en meer vanuit rust kunt leven.
GRATIS LES
Meld je aan en je ontvangt de proefles direct in je mail.
close-link