Schrik en angst: laat doemgedachten gaan in plaats van ze te voeden

14 aug Schrik en angst: laat doemgedachten gaan in plaats van ze te voeden

Ik schrik: plots gaat de plafondlamp in mijn kamer uit. Mijn hart maakt een sprongetje van angst. De gele schemerlampjes blijven wel branden. Vreemd, denk ik bij mezelf, hoe kan dat nu? Ik loop naar de schakelaar naast de deur en klik erop. De lamp gaat weer aan. Mijn ademhaling is iets versneld. Wat als dit vaker gebeurt? Een onbehaaglijk gevoel van angst kruipt over mijn rug. Waar komt deze storing vandaan? Ik kan geen verklaring bedenken en probeer mezelf te kalmeren terwijl ik mijn aantekeningen doorneem voor de workshop die ik dit weekend geef.

Opnieuw een moment van schrik en angst
Floep! Opnieuw gaat het licht uit. Mijn hart slaat over van schrik. Is dit een grap? Ik klik de lamp weer aan. Zou er een vals contact zijn? Omdat het de rest van de avond niet meer gebeurt, probeer ik de angst van me af te zetten. Maar als ik later in bed lig en half weggedoezeld ben, verlicht een korte, felle flits de kamer. Een schok van angst schiet door mijn lichaam. Mijn hart bonkt. Was dit een koplamp van een auto? Of heeft iemand mijn kamerdeur opengedaan en direct het licht weer uitgezet?

Ik ben in het klooster van Huissen. Ik doe mijn deur niet op slot als ik me veilig voel. ‘Dat krijg je dan,’ zegt een stemmetje in mijn hoofd ‘doe die deur toch gewoon op slot.’ Maar de detective in mij denkt anders: ik heb geen deur horen opengaan of sluiten. Toch voelt de situatie onheilspellend. Mijn angst blijft hangen, zelfs als de schrik langzaam wegebt. Mijn gedachten malen door, maar uiteindelijk draai ik me om en probeer verder te slapen.

Het mysterie van de verborgen deur
Pas de volgende avond kan ik weer tijd besteden aan het spookverhaal.  Ik probeer meerdere keren de schakelaar, telkens op een andere manier maar het werkt zoals zou moeten. Terwijl ik ga zitten aan het statige oude bureau, net zo een als mijn vader ook had, hoor ik iemand de buurkamer ingaan. Meteen gaat bij mij in de kamer het licht weer uit. Een rilling van angst gaat door mij heen.

In het hoofd van de detective in mij gaat echter wel een lamp branden. Ik klop op de deur van mijn buurman. ‘Wat vreemd,” zegt hij ‘als ik deze schakelaar gebruik, gebeurt er niets.’ Maar als ik mijn kamerdeur open, zie ik dat zijn schakelaar mijn plafondlamp bestuurt! Dan ontdek ik nog iets bijzonders: een weggewerkte deur in zijn kamer, precies waar aan mijn kant een grote kledingkast staat. Dit verklaart alles: onze kamers waren ooit één en de dubbele schakelaar is nooit aangepast. Mijn schrik verandert in opluchting, het mysterie is opgelost!

Enkele uren later legt Judith van het klooster met een grote rol tape een noodverband aan op de schakelaar.

Angst en schrik: hoe ga je ermee om?
Dit onverwachte voorval roept een belangrijke vraag op: hoe ga je om met angst en schrik? Kun je kalm blijven als iets je overvalt? Of laten doemgedachten je hart sneller kloppen? Straks komt er een inbreker met een groot keukenmes mijn kamer binnen! Of: Misschien flikkert het licht de hele nacht aan en uit, en zal ik morgen uitgeput zijn!

De sleutel tot omgaan met angst ligt in twee acties:

1. Opmerken dat je doemgedachten produceert.
2. Deze gedachten niet voeden, maar loslaten.

Daarnaast is het belangrijk om schrik niet te onderdrukken. Angst en spanning willen gevoeld worden. Hoe meer je ze probeert weg te stoppen, hoe intenser ze worden. Sta jezelf toe om de schrik te ervaren, adem diep in en laat de spanning los. Dat is de manier om met angst om te gaan, zonder dat het je verlamt.

Angst en schrik zijn natuurlijke reacties, maar ze hoeven je niet in hun greep te houden. Door bewust te blijven, je gedachten te herkennen en je lichaam de schrik te laten verwerken, kun je zelfs de meest onverwachte situaties met kalmte tegemoet treden.