Een uitnodigende omgeving

‘Sst,’ zegt mijn vrouw, ‘luister…’. Ik durf mij niet meer te bewegen. Nu hoor ik het ook. Het is geschuifel van een dier in de hoek van de tuin. ‘Kijk, daar is ie,’ fluistert mijn vrouw, ‘een egel’. ‘Wat?’ denk ik bij mijzelf, ‘een egel in onze tuin?’
Mijn vrouw ziet dieren altijd veel eerder dan ik. Een stipje gems op een bergwand, een als steen vermomde bergmarmot op een stuk rots, de oren van een haas in een veld die even later ook zijn lijf laat zien. Ik zie de egel nog steeds niet. Voorzichtig verander ik mijn hoek van kijken en ja hoor, na lang turen zie ik hem ook. Hij schuifelt door de tuin alsof het vanzelfsprekend is dat wij samen op deze plek leven.
Mijn vrouw haalt een schaaltje met kattenbrokken en zet het een meter van hem vandaan. Het is schemerdonker, maar nu zie ik hem duidelijk en hoor hem ook: luid knagend werkt hij de brokjes weg. Dan spoedt hij zich langs de schutting naar achteren, in de smalle gleuf tussen de schutting en het tuinhuis. Zou hij daar een schuilplaats hebben?

Wie durft?
De volgende ochtend wordt er een ander hoofdstuk aan ons dierendagboek geschreven.
‘Kijk, daar komen ze’, zegt mijn vrouw. Ik zie een koolmeesje op een tak laag bij de grond, gevolgd door nog een ander, een stukje hoger. Even later blijkt het een heel clubje te zijn. Ze bewegen als groep: eerst vliegt er een wat dichterbij. Dan durft de volgende ook, maar net iets verder.
‘Oh, een geluidje’.
Het hele groepje fladdert een paar meter terug en kijkt druk om zich heen. De brutaalste vliegt alweer naar voren. De tweede wordt ingehaald door de derde en vliegt tot op de dikke tak die over het kunstmatige minivijvertje ligt. Een beetje geduld later, wanneer ze zeker zijn dat er geen snode kat in de buurt loert, neemt de eerste koolmees een duik en spettert het water in het rond.

Mijn vrouw is hovenier en wij hebben een tuin die diervriendelijk ontwikkeld is. Achter het vijvertje ligt een houtwal van afvaltakken. Wat verderop een compostbak. Tussen de heesters groeien bodembedekkers, waarvan een groot deel uit zichzelf de plek veroverd heeft.

Een leeftuin voor mensen
Een diervriendelijke tuin…, wat is eigenlijk een mensvriendelijke leefplek, vraag ik mijzelf af. Een manier van leven waar de mens zich thuis en veilig voelt. Waar hij rustig kan rondscharrelen en opgaan in zijn omgeving.
Ik heb net het boek van zenmeester Deshimaru ‘Sit’ herlezen. Deshimaru is de meester die de zen naar Europa gebracht heeft in 1967. Hij stelt in het boek dat zenmeditatie een mens doet terugkeren naar de ‘normale toestand’. Dat is op het eerste gezicht een opmerkelijke uitspraak. Je zou verwachten dat meditatie iets extra’s zou geven, iets bijzonders, zoals mooie kleding, maar meditatie neemt eerder iets weg, waardoor de normale toestand overblijft en die toestand is best bijzonder!

Spontaan
In het verlengde van de uitspraak van meester Deshimaru zeg ik vaak dat Tijdsurfen onze normale manier van omgaan met tijd is. Het brengt de mens terug naar zijn natuurlijke spontaniteit.
Als we onszelf niet in de weg zitten en ruimte scheppen zodat de dingen zichzelf mogen aandienen op het juiste moment, ontstaat er een harmonie tussen de verschillende aspecten van het leven. Ze zijn allemaal belangrijk naast het uitvoeren van taken: je lichaam bewegen, adempauzes nemen, sociale gesprekken voeren, opruimen, jezelf ontwikkelen, stilstaan bij iets wat toevallig voorbij komt.
Het mooie is: als je je opent voor deze ‘mensvriendelijke’ stijl van werken, functioneer je ook veel beter, ook binnen de veeleisende snelle maatschappij van vandaag.

Webinar Opleiding trainer Tijdsurfen do. 11 juni van 19 tot 20 uur
Wil je ‘Stressvrij werken met Tijdsurfen’ zelf uitdragen aan je collega’s of cliënten?
Aantstaande donderdag 11 juni van 19.00 tot 20.00 uur is er een webinar over de Opleiding trainer Stressvrij Werken met Tijdsurfen. Stuur mij een mail met ‘Ik wil meedoen aan het Webinar’ en je ontvangt de inloggegevens om mee te doen.

Meedoen

Stressvrij werken met Tijdsurfen zelf leren
Wil je Stressvrij werken met Tijdsurfen zelf leren? Dan zijn er drie opties:
1. De weekendworkshop in klooster Samaya
Kies deze optie om een weekend er even helemaal tussenuit te zijn.
2. De onlinetraining, bestaande uit 5 sessies van 2 uur, verspreid over 2 maanden
Kies deze optie wanneer je gedurende 2 maanden met begeleiding het Tijdsurfen wilt leren.
3. De videotraining, 14 lessen van elk 10 minuten.
Kies deze optie wanneer je de training zelfstandig in je eigen ritme wilt doen.