12 okt Handleiding voor omgaan met paniek
‘Dit zijn momenten waarop je iets kunt vergeten’, zeg ik aan Margreet. Ik spreek uit ervaring. Als je iets spannends gaat doen, let je minder op de bijzaken en kun je zomaar je portemonnee vergeten of niet meer weten waar de auto geparkeerd staat. Het zijn de zenuwen die dat doen. ‘Op zulke momenten dien je vooral niets origineels te doen’, leg ik Margreet uit, die mij komt helpen bij de avond over emoties in Utrecht. ‘Ik kan dan een voorwerp op een extra goede, maar compleet nieuwe plek leggen, zoals het vakje met rits aan de buitenkant van mijn koffer, en daarbij denken: dat is een goede plek, daar kan ik het niet kwijtraken, om dan vervolgens straal te vergeten dat ik het op deze ongebruikelijke plek gelegd heb.’ Margreet moet erom lachen. ‘Ja’, voeg ik nog toe, ‘maar omdat ik mijzelf inmiddels ken, heb ik vandaag extra goed opgelet. Zo tel ik het aantal tassen dat ik bij me heb. Dat zijn er vier.’ ‘Zijn het er niet vijf?’ vraagt Margreet. ‘Oh ja, je hebt gelijk, ik had de beamer niet meegerekend.’
Het sleutelmoment
Na afloop van de avond laden we de tassen in de auto. Zachtjes tel ik ze van binnen en verzeker mij ervan dat alles er is. Als we thuiskomen in Amsterdam en alles weer uitladen, voel ik in mijn jasje naar de huissleutels. Maar dit jasje heeft alleen een borstzakje. ‘Verdomd, ben ik die sleutels nu vergeten mee te nemen? Dat zou wel super onhandig zijn, want mijn vrouw slaapt al.’ ‘Anders moet je toch je vrouw even wakker maken’, zegt Margreet behulpzaam.
Ik wil een diepere laag in mijn geheugen aanboren, maar daar lijkt vanavond alleen maar een heel grote lege kamer te zijn. ‘Wacht, heb ik het dan toch op een geheime plek gestopt? Een andere zak? In mijn rugzak? Niet dat binnenvakje waar ik ze ook wel eens doe, maar dat binnenvakje aan de zijkant dat ik maar zelden gebruik?’ Maar daar zijn ze ook niet.
Gemakkelijk terugvinden
Ik wil nadenken, maar dat lukt niet goed. Laat ik de tas volledig uitpakken op de bank van de auto. Bank van de auto…? Dan schiet het me te binnen. Tussen de beide stoelen is het koffiebekerbakje. Ik zie mij nu de sleutels in dat bakje doen. Ik weet ook nog wat ik dacht: ‘Als ik ze hier neerleg, kan ik ze straks gemakkelijk terugvinden.’
Margreet en ik moeten er hartelijk om lachen, vooral ook omdat ik eerder op de avond zo overtuigend uitgelegd had dat je voor deze valkuil moet opletten. Voorzichtig stop ik de sleutel in de deur. Vooral niet mijn vrouw wakker maken, denk ik.
Een zaak van emoties en verzet
Dit hele voorval is een zaak van emoties. Of nog preciezer gezegd: een zaak van emoties en verzet.
De lege bovenkamer is het gevolg van de angst om de sleutels niet terug te vinden. Maar als je nog wat closer kijkt, ligt het iets genuanceerder. De angst maakt alert. Dat is zijn reden van bestaan. Dat is prima, want dat zou mij extra wakker moeten maken.
Wat er daarna ook nog gebeurt, is dat ik een doemscenario maak over de toekomst: ‘De sleutels liggen thuis en om binnen te komen moet ik mijn vrouw wakker maken.’ Dat wil ik niet.
Mijn verstand komt in verzet: ‘Ik wil dit niet. Ik wil deze hele situatie niet. Ik wil helder zijn en mij herinneren wat er gebeurd is.’
Onbewust begin ik de angst te onderdrukken: Verstand wil dat Gevoel weggaat. Dit veroorzaakt de kortsluiting en geeft de lege kamer van het geheugen.
Wat dien je dan wel te doen? Je dient de angst toe te laten. Als je dat doet, kalmeer je en wordt je hoofd helder. Ineens schiet je te binnen waar de sleutels liggen: in het koffiebekerbakje!
Workshop ‘De Innerlijke Metamorfose’: emoties begrijpen in 4 fases
Een van de thema’s van de workshop ‘De Innerlijke Metamorfose in zelfbeeld en emoties’ is het begrijpen van de werking van emoties door het verzet te herkennen en op te heffen.
Als je deze fases herkent en weet hoe te handelen, herstelt zich een diepe rust in je.
Je hebt het oud zeer opgelost zonder dat je daarvoor in je verleden bent gaan wroeten.
Driedaagse volledig verzorgde workshop in klooster Samaya van 13 tot 15 november
Voormalig klooster Samaya is een verborgen parel in de weilanden onder Utrecht.
Reactie van een deelnemer
Tijdens de workshop kom je echt in de vertraging die nodig is om bij emoties stil te staan. Dit komt zowel door de omgeving, het klooster en de tuin, als de combinatie met meditatie.
Marije Visser, Docent beeldende vorming
Aanstaand weekend tweedaagse workshop ‘Stressvrij leven en werken met Tijdsurfen’ (17-18 oktober)
(laatste plaatsen)
Reactie van een deelnemer
Ik heb veel inzicht en handvatten gekregen om intuïtiever om te gaan met tijd en meer rust te creëren in hoofd en handelen.
Jannerieke Hommega, Manager