Houd een dagboek bij

Houd een dagboek bij

Houd een dagboek bij

Vroeger kocht ik mooie schriften voor mijn dagboeken. Het liefst zocht ik er een uit in een speciaalzaak voor papier. Mijn dagboeken waren alle bijzondere boekjes. Ik heb ze nog steeds, veilig opgeborgen in een mooie houten kist, maar nog eens erin lezen doe ik eigenlijk nooit (tot nu toe, want ik ben wel nieuwsgierig). 

De reden is dat het voor mij niet de hoofdfunctie is van een dagboek om na te lezen. Het gaat niet zozeer om het bijhouden van herinneringen maar eerder om het vormen van mijn gedachten.

Natuurlijk praten we over de thema’s die ons bezighouden en vragen we anderen om hun mening. Zeker denken we na over onze beslommeringen, maar een dagboek schrijven heeft een extra dimensie. Het is alsof het schrijven je dwingt om een stap verder te gaan in je gedachten. Het dagboek vraagt van je om de vaagheid achter je te laten en om te zetten in heldere beweegredenen. Dit kun je doen zonder een blad voor de mond te nemen of te latenn beïnvloeden door wat een ander ervan kan vinden.

Dagboek schrijven is net houtsnijden of boetseren. Uit een stuk grof materiaal dat nog geen duidelijke vorm of uitstraling heeft, laat je stap voor stap een helder beeld tevoorschijn komen. Ergens in het onbewuste is al wel een idee gevormd waar je naartoe wilt, maar de contouren zijn door het bewustzijn nog niet goed uitgewerkt. Dat gebeurt tijdens het bewerkingsproces.

In een dagboek rijg je telkens een nieuwe kraal aan de ketting van je levensverhaal. Het is niet per se bedoelt om een mooie eenheid te vormen, maar het helpt je om ervoor te zorgen dat de richting scherp en bewust blijft. Gaandeweg zul je vaststellen dat die eenheid er wel degelijk is, en dat de lijn die je volgt steeds aan helderheid wint.

Tegenwoordig is mijn dagboek digitaal. Ik gebruik er kleuren in naar gelang het onderwerp waarover ik schrijf en zet er naderhand een titel boven met het thema. Zo kan ik inderdaad iets terug vinden als ik dat zou willen. 
Ook hier merk ik dat dit nauwelijks nodig is, want door het trage maar diepgaande proces van het schrijven, zijn de motieven en conclusies in mijn geheugen gegrift.

Hoewel de naam dagboek aangeeft dat je er dagelijks in schrijft, doet volgens mij bijna niemand dat. Ik doe het dan wanneer ik de behoefte heb. Dat is bij het ontstaan van nieuwe ontwikkelingen of ook wanneer er emotionele gebeurtenissen zijn. Dan helpt het schrijven bij de verwerking.

5 Reactie's
  • stephanie
    Geplaatst op 13:37h, 12 november Beantwoorden

    Leuk om dit te lezen. Ik loop al een tijdje met de gedachten om eens een dagboek bij te gaan houden maar ik weet niet hoe te beginnen…. Nog tips?

    • Paul Loomans
      Geplaatst op 20:00h, 16 november Beantwoorden

      Als ik zou beginnen, zou ik toch weer een mooi schrift kopen, het tekent de waarde die dit dagboek voor je kan hebben.
      Ik schrijf er vooral in wanneer er zich een ontwikkeling voordoet en ik daarover mijn gedachten wil opmaken of wanneer ik een nieuw inzicht heb,
      Dat kan zijn naar aanleiding van het lezen van een boek of een artikel of naar aanleiding van iets wat ik heb meegemaakt.
      Je kunt ook schrijven over de mooie of bijzondere dingen die je ontmoet.

  • Marina Fijnenberg
    Geplaatst op 00:52h, 13 november Beantwoorden

    Hallo Paul, toen ik 15 en 16 was had ik ‘n dagboek en noemde het “Vertrouwen”, omdat ik er tegen praatte op papier alsof het ‘n goede vriend was Toen ik ‘n vriend kreeg stopte het.
    Veel later in een moeilijke tijd schreef ik weer in een dagboek om m’n verdriet en spanningen een plekje te geven. Bij verwerking flitsen mijn gedachten na jaren af en toe nog terug naar wat ik geschreven heb. Het is ook bevestiging van wat je mee gemaakt hebt, de buitenwereld ziet vaak alleen de buitenkant van een situatie.. Nu heb ik iemand met wie ik praat als het boven me kunnen gaat.,maar ‘n dagboek kan een hulpmiddel zijn, ook door terug te kijken.

  • Ingeborg
    Geplaatst op 19:55h, 16 november Beantwoorden

    Ik ben ook ooit, lang geleden 😉 in mijn pubertijd, begonnen met schrijven in een dagboek. Zo een met een slotje erop.
    Later heb ik het weer opgepakt, vooral in voor mij moeilijke tijden hielp het mij om de dingen helder te krijgen. Beter ‘behapbaar’. En ook nu vind ik het heerlijk om zo nu en dan op papier c.q. het scherm mijn gedachten vorm te geven. Om ‘problemen’ duidelijk te krijgen en dan te merken dat met het schrijven deze vaak al oplossen. Heerlijk. Zo nu en dan komt ik nog eens zo’n schriftje tegen uit ‘moeilijke tijden’ en dan ben ik verbaasd en trots hoe ik dat toen onder woorden durfde en kon brengen,

  • Tinka
    Geplaatst op 19:55h, 16 november Beantwoorden

    Ik heb ook een stapeltje met opgeschreven mijmeringen. Ook zij brachten en brengen al schrijvend inzicht en doorzicht. Soms een tekening of plaatje, een songtekst of symbool als versterking of verduidelijking. Een fijne manier to clear my mind

Geef een reactie

Gratis videoles ‘Stressvrij werken met Tijdsurfen’

Ben jij vaak druk en loop je achter de dingen aan?
Ontvang dan deze gratis videoles plus een aantal basisaanwijzingen om op een soepele manier je tijd en taken te beheren. Ook krijg je elke dinsdag de Wekelijkse Inspiratie met een tip hoe je stress kunt verminderden en meer vanuit rust kunt leven.
GRATIS LES
Meld je aan en je ontvangt de proefles direct in je mail.
close-link