Smalle slootjes en grote plassen

Smalle slootjes en grote plassen

Er is zowaar een parkeerveld in Ankeveen. Ik had mijn fiets niet eens achterin de auto hoeven sjorren, denk ik bij mijzelf. Als ik uitstap, komt de boer op mij af. ‘Dat is dan vijf euro’, zegt hij. Ik geef het hem graag. Zodra schaatskoorts uitbreekt, zijn er ook weer tal van ondernemende geesten. Mijn schaatsen kon ik laten slijpen door Rolf. Hij had samen met zijn broer een reuze sneeuwpop gemaakt en daar vervolgens een bordje aan gehangen dat hij voor vijf euro je schaatsen kon slijpen. Rolf en zijn broer zijn 13 en 11 vertelde hun moeder mij. Zijzelf waren alweer naar de Gouwzee.
En ik dus ook. Vandaag In Ankeveen. Wat mij opviel deze dagen was dat het algehele niveau van het schaatsen een stuk lager was dan zeg 15 jaar geleden. Logisch ook, we hebben veel minder gelegenheid nu.

Zwieren
Ook zelf moest ik weer wennen. De eerste dag bakte ik er nog niet veel van. De tweede dag bij Ransdorp ging het al wat beter, maar ik ging wel twee keer onderuit. Vandaag kwam het weer terug. Het ijs over de plassen was spiegelglad en ik kreeg het gevoel van zwieren weer. Dat is wat het schaatsen met je doet: met een minimum aan energie breng je je gewicht beurtelings naar links en naar rechts op de standschaats, waardoor je een gevoel krijgt alsof je zweeft.
Op de terugweg was de wind opgestoken. Nu kon je mijn lichaam goed voelen! Geruststellend bij dit avontuur is dat ik in mijn borstzak een app heb zitten, die precies zegt waar ik ben (Topo GPS). Deze app was al heel handig bij wandelingen in de bergen, maar nu dus ook bij het schaatsen, want zo kon ik het goede slootje terugvinden om weer bij de parkeerplaats te komen. Daar schaatste op het laatste stukje nog een BredeBorstkas met een imposante zwarte helm langs mij heen. Armen breed uit en met ferme slagen over het smalle slootje. Ik keek hem verwonderend na en op het moment dat ik wegkeek hoorde ik ‘Bam’. BigBody lag op het ijs, met beide benen in de lucht.

Diepe voren
Het is grappig dat je het schaatsen, hoelang het ook geleden is, niet verleert. De bewegingen liggen netjes opgeslagen in een hoekje van ons onbewuste totdat jaren later de deur weer open mag.
Met patronen in ons gedrag lijkt het wel hetzelfde. Het is alsof zij zo diepe voren in ons onbewuste geslepen hebben dat we altijd ditzelfde pad nemen. Eens een perfectionist, altijd een perfectionist. Eens een pleaser, altijd een pleaser. Maar is dit waar?

Hoe meer je ertegen vecht, hoe sterker het wordt
Kunnen we die oude paden die we ooit zelf in een ver verleden aangelegd hebben in onze hersenen nog aanpassen? Daar lijkt wilskracht en discipline niet veel invloed te hebben.
Dat is toch opmerkelijk:
1. Je beseft dat je een pleaser bent
2. Je wilt ervan af
3. Je hebt het pleasen nergens voor nodig
4. Het lijkt godsonmogelijk om er nog vanaf te komen want elke poging mislukt jammerlijk.
Sterker nog: hoe meer je probeert, hoe meer je het patroon lijkt te versterken.
Kunnen deze snelwegen in de hersenen dan niet meer desintegreren?

Jawel, dat is wel degelijk mogelijk. Stap een is en dat is ook wel een logische stap: stop met vechten. Want als alle moeite die je doet, het patroon slechts versterkt, dan is het in ieder geval logisch om te proberen wat er gebeurt als je het patroon niet meer bevecht maar aanvaardt.

Deuren openen
Er zijn nog meer aanwijzingen die helpen. Ik noem het sleutels. In de workshop Zelfbeeld en Emoties maak je kennis met twee sleutels. Deze openen de deuren om jezelf te kunnen veranderen zonder inzet van wilskracht want wilskracht maakt slechts dat je onderuitgaat. Zoals de zwart gehelmde sprinter demonstreerde in Ankeveen.

Dinsdag 23 maart start er een workshop Zelfbeeld en Emoties. De workshop bevat zes sessies van 2 uur. Dat is voldoende tijd om te kunnen waarnemen dat er echte verandering bij je is teweeg gebracht. De groep telt maximaal 10 deelnemers dus veel persoonlijke aandacht.
De workshop maakt dat je een goede relatie met jezelf onderhoudt. Je bent in staat oude hinderlijke patronen te doen verdwijnen. Je kunt nieuw gevoel en gedrag laten groeien, zoals zelfvertrouwen en autonomie.
Emoties werken niet meer tegen je, maar helpen je juist. Je begrijpt dat je door emoties door je heen te laten gaan, ook oud zeer kunt helen.   Info en inschrijven

 

1Reactie
  • Marina Fijnenberg
    Geplaatst op 18:02h, 18 februari Beantwoorden

    Hallo Paul, heerlijk verhaal, Ja als je teveel je best doet, werkt het niet..
    Het weer was idd een cadeautje, eindelijk even vrij voelen en even diep doorademen in de vrieslucht en blije mensen. Op hoop naar beter! Groetjes,☀️,

Geef een reactie

Gratis videoles ‘Stressvrij werken met Tijdsurfen’

Ben jij vaak druk en loop je achter de dingen aan?
Ontvang dan deze gratis videoles plus een aantal basisaanwijzingen om op een soepele manier je tijd en taken te beheren. Ook krijg je elke dinsdag de Wekelijkse Inspiratie met een tip hoe je stress kunt verminderden en meer vanuit rust kunt leven.
GRATIS LES
Meld je aan en je ontvangt de proefles direct in je mail.
close-link