Wekelijkse Inspiratie

‘Wraff, wraff’ hoor ik en hoewel ik hem nog niet kan zien, vermoed ik te weten wie het is. Ik klauter verder het steile pad omhoog, over rotsen en steenpaadjes. Als ik mij omdraai heb ik uitzicht over de brede vallei...

‘Als het maar niet te toeristisch is’ zegt mijn vrouw mij. Vanuit een ooghoek neem ik iets vreemds waar. Een grote witte kraag. De kraag wordt gedragen door een breed glimlachende man die met grote gebaren met andere mannen communiceert in het instapgedeelte van de...

Al in de metro merken we de drukte en de opgewondenheid op. Naast ons staat een vrouw met glitters om haar ogen. Mijn vrouw die ook uitgelaten is spreekt haar aan. Ze raken meteen in gesprek. Even later zie ik de vrouw een glazen potje...

‘Jij bent een echt vriendenmens’ zegt Rose Mary aan het eind van het interview. Ik herhaal het thuis tegen mijn vrouw, die een spottend lachje op haar gezicht laat verschijnen. ‘Wat? Jij een vriendenmens?’’..(meer)...

‘Ik ga niet stemmen,’ zegt mijn dochter ‘ik geloof er niet meer in’. Mijn vrouw reageert vanuit haar hart: ‘Het is wel belangrijk om te stemmen want daarmee kun je jouw invloed uitoefenen. Het is juist positief om wel deel te nemen.’..(meer)...

Ik hoor een hijgend geluid. De adem van iemand die een krachtsinspanning levert. Ik verwacht dat er zo een stem gaat klinken, maar het blijft bij hijgen, in een regelmatige cadans. Het geluid komt uit de telefoon van mijn vrouw. Ook zij is gespannen aan...

Ik zet de emmer met de dweil in een hoek en kijk om me heen. De vloer glanst, de ramen kijken ruimhartig naar buiten. De aardrode muur die een hele zijkant beslaat, leunt vriendelijk tegen de lege ruimte aan en kijkt uitnodigend naar een volgende...

‘Poff’ horen we gevolgd door een gilletje. En meteen weer ‘Poff’. Ik draai mijn hoofd om en kijk over het drukke plein. Ik zie een enorm springkussen met een as in het midden waaraan een horizontale zwevende boomstam zit die als een reusachtige wijzer rondzwaait...

Voorzichtig doet Henk de deur open. Er is zacht licht en koele lucht. Marianne ligt in een rieten mand. ‘Dat wilde ze zelf’, zegt Henk. Het past ook goed, denk ik. Het draagt bij aan de eenvoud en de rust die de ruimte ademt...

Daar kreeg ik een appje: ‘Ben hopeloos vertraagd door oponthoud op een vliegveld. Weet nog niet zeker of ik op tijd kan zijn vanavond.’ En even later: ‘Sta nu op een ander vliegveld en blijkt dit vliegtuig vertraging te hebben.’ Ik moet van binnen glimlachen...

We houden een verlate nieuwjaarsborrel in de kale middenruimte van het pand waar ik werk. De ruimte is net leeggekomen en volledig gestript. Deborah en Jessie hebben de ruimte versierd met gekleurde lampjes, een groot rood hart en een rood tafelkleed, want het is Valentijnsdag....

Dat zen mediteren is, weten de meeste mensen wel maar de betekenis van dat doek dat sommigen over de schouder dragen, weten maar weinigen. Ik ben in Barcelona om een weekend beoefening te leiden en heb besloten te praten over de kesa zoals dit doek...

In een afgeschermde omgeving leidt Bryan een leven dat volledig gericht is op één doel: veroudering tegengaan. Bryan loopt van zijn slaapkamer naar de fitnesshal en van de keuken naar de tuin met zwembad. Verder komt de camera niet en Bryan ook maar zelden...

Ik speel Jeroen. We stellen dat Anne en Jeroen samen een event georganiseerd hebben maar nu aan het einde van de dag heeft Jeroen een vroegere vriendin, Julie, ontmoet en die twee zijn gepassioneerd aan het praten. Anne is in haar eentje aan het opruimen....