Wekelijkse Inspiratie

‘Weet je nog dat we aan het begin van de tocht een vijgenboom tegenkwamen vol met rijpe vijgen? We aten tot we niet meer konden.’ Ik duik in mijn herinnering. Van deze tocht weet ik zo ongeveer alle plekjes nog waar we onze tipitent opgezet...

Ik kijk naar de nu lege smalle weg naast mij. Was het daar dat het gebeurde? Ik herken elk huis, elke boerderij en elke bocht in de weg. Nu zie ik een enkele auto gebruik maken van deze kanaaldijk. Donderdagavond rijd ik samen met Arnaud, een...

‘Oh,’ zegt ze met een glimlach ‘ik weet niet of we dat hebben.’ Ik ben in een yogacentrum en heb om koffie gevraagd. ‘Geeft niet’, zeg ik ‘thee is ook goed.’ Vanmorgen ben ik na de zenmeditatie onmiddellijk vertrokken om hier op tijd te zijn....

Ik heb net een workshop gegeven voor het Inspiratiepunt van de Politie van Oost-Nederland, aan tien medewerkers uit verschillende afdelingen: wijkagenten, recherche, ondersteuning. Na afloop als ik mijn spullen bij elkaar gepakt heb, ga ik een broodje eten in de gigantische kantine op de eerste...

Hij draait zich om, kijkt met een vurige blik recht voor zich uit, neemt een aanloop en glijdt dan als een voetballer die een doelpunt gemaakt heeft over de dansvloer op z’n blote knieën. De muziek komt uit een gereedschapskist met ingebouwde speaker. De dj...

We staren naar een groot bord met een veelheid aan kaartjes erop. Links staan de tijden, boven de locatie. Ik kijk mijn dochter aan. Wat betekenen al deze titels? Waar zullen we naartoe gaan? Ik kijk op mijn klokje en zie dat over vijftien minuten...

‘Ik werk ook nog bij de brandweer,’ zegt hij ‘dat is met deze smalle straatjes soms wel link. Als je dan van die toeristen hebt die zo’n dikke bus langs de kant van de weg zetten. Hij kijkt omhoog alsof hij de herinnering zoekt in...

Daar komen ze op me af gerend: ‘Paul, wanneer is de voorstelling?’ Ik moet van binnen lachen, het is pas de eerste dag. ‘Nog vijf dagen,’ antwoord ik ‘maar de vierde dag kunnen we al samen oefenen. En jullie kunnen nu al iets bedenken.’ De kinderen...

Als de avondmeditatie voorbij is loop ik over een lang onverhard pad dat gemarkeerd wordt met minuscule zonne-energie lampjes naar mijn kamer. Het indrukwekkendste licht komt echter van boven: recht voor mij uit, dicht bij de horizon, glinstert Cassiopeia, de niet te missen constellatie in...

‘Waar zijn de sleutels van de bus?’ vraag ik. ‘Zijn ze niet in het laadje?’ zegt mijn vrouw. Ik trek het linker laadje open, daar waar ook het bestek ligt. Daar liggen de sleutels. Mijn vrouw glimlacht. ‘Heb je ook mijn zonnebril ergens zien liggen?’...

‘Hoor jij het ook,’ vraag ik mijn vrouw ‘hoor je ook dat geluid?’ ‘Ja’ zegt mijn vrouw, maar het lijkt haar niet te deren. Ze is in het laatste hoofdstuk van haar boek. Ik denk bij mijzelf: het gaat wel over, dat is iemand die het...

Aarzelend kijkt ze om zich heen. Ze staat op een smalle richel op éénhoog bij de bovenburen. Verdergaan betekent een flinke stap over de leegte om daar de volgende halte te bereiken. Ze gaat even zitten. Dan richt ze zich weer op en besluit om...