14 aug Overstroomd land
‘Het geheugen is als een continent', zegt Nele Eeckhout ‘een gigantisch eiland, vol hoge bergen, donkere dalen, bruggen, weggetjes en steden. Het geheel is omringd door water...
‘Het geheugen is als een continent', zegt Nele Eeckhout ‘een gigantisch eiland, vol hoge bergen, donkere dalen, bruggen, weggetjes en steden. Het geheel is omringd door water...
De beelden zijn mooi en wreed tegelijk, ze zijn zowel erotisch als afstotend. Als toeschouwer ben je gebiologeerd, maar het voelt ook ongemakkelijk...
Op weg naar Rotterdam, kort voor de afslag naar de A13, gebeurt het dan toch: ‘Dit was Timandra, vrouw van Alkibiades, hiermee heb ik gedaan wat gedaan moest worden’. Na eenendertig luisteruren sluit ik het boek van Ilja Pfeijffer af...
Met grote passen loopt zij naar ons toe en gaat recht voor ons staan. In haar hand heeft ze een houten staaf met bovenin een zilveren piek die trots rammelt als zij hem beweegt...
Pim maakt een grapje en legt daarbij de hand op de schouder van Paul Rosenmöller. ‘Handen thuis', reageert deze fel...
Dan draait hij zich om, gooit met een achteloos en tegelijk theatraal gebaar zijn racket naar achteren, doet een paar passen vooruit, knielt op de grond en kijkt naar boven...
Als er aan de overkant van de straat iemand voorbijloopt die een deuntje aan het fluiten is, trekt het je aandacht. Het is alsof je iets bijzonders, iets kostbaars ontmoet: een vleugje wind, een handvol schelpjes...
Wat zijn de condities om gelukkig te worden? Dat is de vraag die de 'Podcast of Hope' zich stelt. Mijn eerste reflex als antwoord op deze vraag is: zoeken naar geluk maakt ongelukkig...
‘Bedankt voor het luisteren’, zegt mijn vriendin. ‘Oh apart’, denk ik bij mijzelf, 'bijzonder dat ze het benoemt'. Mira is een goede vriendin. We kennen elkaar al zo’n 15 jaar...
We zijn in een smal straatje. ‘Wegwezen, weg, weg’ roept Victor. Ik volg nooit zomaar bevelen op en kijk achter me. Daar zie ik een groep ME’ers met getrokken wapenstok de straat inrennen op misschien 50 meter afstand van waar ik mij bevind...
Wij zitten op de bank en zijn net aan een film begonnen als mijn vrouw roept: ‘Paul, moet je kijken’. Tegelijk springt ze op en rent naar de keukendeur. Tussen de takken van de pruimenboom is er een plek zo groot als een opengevouwen krant...
‘Dat heb ik vannacht gevonden’ grapt Hans van Manen half tegen zichzelf, half tegen de cameraman. Het is ook een knipoog naar zichzelf want Hans weet echt niet waar die vondst vandaan komt...
We vormen een kring. In deze kring mag je het woord nemen door een stap vooruit te doen. Iedereen kijkt naar jou. Je deelt met de groep óf iets wat je gewaardeerd hebt aan de training óf iets waarmee je juist moeite had...
I'll save you a seat next to me. You're always at the table. Hope you're proud of what you see. Watchin' with the angels...
Wanneer we het over gezondheid hebben, dan denken we in eerste instantie aan ons lichaam en dan aan onze geestelijke gezondheid. Er is echter nog een derde factor die net zo belangrijk is als deze eerste twee, dat is je sociale gezondheid...
We zitten met 5 personen aan een klein tafeltje na de zenmeditatie na te kletsen. Machteld vertelt over een lezing die zij heeft bijgewoond van een bevriende psychiater. Het thema was transparantie versus het hebben van een geheime ruimte...
‘Gewoontes zijn je ergste vijand maar ook je grootste vriend’ zegt Marieke Adriaanse, hoogleraar gedragsverandering. Het schijnt dat 40% van alles wat we doen op een dag een gewoonte is...
Als ik de dojo binnenga, de dikke houten balk overstap en het altaar wil groeten wordt mijn blik naar rechts getrokken. Op de plek waar de zenmeester gewoonlijk zit, ligt op zijn kussen een grote bos bloemen, nog in cellofaan. Mijn gedachten razen door mijn...
‘Ik merk het pas op als het te laat is,’ zegt Alice ‘dan erger ik me vreselijk’. Alice doet de training Assertiviteit en Heldere Communicatie bij mij. Wanneer je nieuw gedrag aan het leren bent, is het belangrijk om te beseffen dat een wezenlijke fase...
‘Doet dit pijn?’ vraagt mijn fysiotherapeut Rogier. Hij drukt met zijn vingers op een plek in mijn lies. Ik heb geen kans om te antwoorden. Ik schreeuw het uit. Het doet veel meer pijn dan dat je logischerwijs zou mogen verwachten...
Pijn is een wonderlijk verschijnsel, althans het is wonderlijk hoe ons lichaam ermee om kan gaan. Gepassioneerd las ik het op de laatste wetenschappelijke inzichten gestoelde boek Begrijp de pijn...
Als ik mijn laptop aandoe en Zoom aanzet, sta ik meteen in een andere zen-dojo, met andere beoefenaars, allen in kinhin, zoals de loopmeditatie heet. Het is alsof ik in de stilte stap...
‘Uiteraard hoef ik je niet te vertellen dat dit donkere, verontrustende tijden zijn’ begint Oliver Burkeman zijn nieuwsbrief die na het begin een onverwachte wending krijgt...
De dood heeft ijzige vleugels. Hij zeilt onhoorbaar zwevend over het besneeuwde landschap en de dichtgevroren meren. De dood heeft geen woorden en toont geen begrip. Hij heeft geen straks en ook geen weg naar buiten...
Met mijn ogen speur ik de hemel af. Ik zoek naar kabels in de lucht en naar iemand die daarop zou lopen maar nergens is iets te bekennen. Zou vanwege de regen het schouwspel dan voortijdig beëindigd zijn?...