Auteur: Paul Loomans

Vanmorgen op mijn wandeling terug van mijn tent naar de tempel kom ik Mira tegen. Ze blijft staan en kijkt aarzelend  naar haar baasje. Ik kniel en breng me op haar hoogte. Een moment gebeurt er niets. Dan draait Mira zich om en komt op mij aflopen...

Ik heb mijn tassen al drie keer overhoop gehaald, de gehele inhoud in keurige rijtjes op het bed uiteen gestald, vervolgens in andere tassen gekeken waar hij zich eigenlijk niet kán bevinden maar je weet maar nooit, tot ik uiteindelijk moet toegeven ...

De jongen met het kuifje komt uit Parijs. Hij praat in grappentaal. Voortdurend slissen understatements door zijn lippen, waarbij je je oren moet spitsen om ze goed te verstaan. Dan kijkt hij je met een koddige blik aan van: snap jij hier nou wat van?...

Opnieuw reigen de letters zich aaneen op het scherm. 'Wil je mij vasthouden?' staat er. Ik pak zijn handen en leg ze in de mijne. Zo blijven we zitten.  Ik praat over voetbal, over muziek, over nieuwtjes uit mijn leven. Meestal ontstaat dan een humorvolle uitwisseling met...

Ook hij heeft een moment nodig om de beslissing te nemen. Dan vertelt hij stukje bij beetje een eerste herinnering. Hij houdt zijn tranen in. Het volgende uur bezoekt hij stuk voor stuk deze pijnplekken die in een verre hoek van zijn onbewuste ...